Avcılar Escort

Avcılar’da, E-5’in hemen üstünde, Ambarlı’ya uzanan dar sokaklardan birinde yaşıyorum. Kapıdan içeri adımını atar atmaz, taksinin hâlâ dışarıda bekleyen motor sesi bile kulaklarımdan siliniyor; çünkü ellerim önce omzuna, sonra sırtına iniyor ve o ilk temasla bütün yorgunluğu üstünden çekip alıyorum.…

E-5’in Cihangir çıkışında rüzgâr sarı saçlarımı savururken kendimi bu hafta sonu kaçamağına hazırladım. Nefesim biraz hızlandı, biraz kısaldı; bir sonraki derin çekişte senin kokunu hayal etmek bile tenimi gerdi.Ambarlı’dan Marmara Üniversitesi yönüne uzanan yolda, kısa bir mesajla buluşma noktasını belirleyelim…

Gece geç saatlerde bile kendimi hazır hissediyorum, odanın kapısı açılır açılmaz tenimin sıcaklığı karşı tarafa geçiyor.Ambarlı’ya yakın bir otel lobisinde oturup E-5’in hafif uğultusunu dinlerken bile aklım, Cihangir veya Denizköşkler’den gelecek misafire kilitleniyor. Uzun bacaklarımı hafifçe çaprazlıyorum, dudaklarım tatlı bir…

Ambarlı sahilinden başlayan bir gece, E-5’in sönük ışıklarının altında bir adım daha yaklaşıyor. Parmak uçlarımın bıraktığı sıcaklık, teninde yavaş yavaş geziniyor; her dokunuş yeni bir kasılma, her nefes yeni bir istek yaratıyor. Zenci tenimin koyu tonu beyaz çarşaflarda belirginleşirken, bedenimin…

Firuzköy’den E-5’e doğru yürürken yağmur damlaları tenimi ıslatıyor. Marmara Üniversitesi’nin ışıklı pencereleri uzakta parlıyor, ama ben daha sıcak bir yer arıyorum.Evime döndüğümde ıslak kıyafetlerimi çıkarıp banyo buharına karışıyorum. Kapıdan giren her konuğa aynı sıcaklığı sunuyorum; tenimdeki sıcaklık, Avcılar’ın loş akşamında…

İçimi kıpır kıpır eden o bekleyiş, denizin havasını taşıyan Avcılar’ın dar sokaklarında kol kola yürürken birden dokunuşunla başlıyor.Ambarlı’dan Cihangir’e inen yolda, Firuzköy’ün ışıklarını geride bırakıp E-5’in uğultusunu dinlerken parmaklarım teninde geziniyor, Marmara Üniversitesi’nin kampüs ışıklarını bile kıskandıracak kadar yavaş ve…

Ambarlı sahil şeridinde hızlı bir adım atıp E-5’e yöneldiğimde, Marmara Üniversitesi kampüsünün ışıklarını geride bırakıyorum. Cihangir’den kalkan otobüsün ritmiyle, kendimi Denizköşkler’deki bir rezidansın asansörüne atıyorum; o dar alanda yalnızca bedenimin ısısı, yumuşak balık etli kıvrımlarımın her inişte komşu tenle çarpışması…

Ambarlı’dan E-5’e kadar süren, günün tüm gürültüsü hâlâ omuzlarımda taşınıyor. Kapıyı açtığımda ilk işim, o ağır kumaşı üzerimden sıyırmak; sonra da seni yavaşça sırt üstü yatırıp, parmak uçlarımı teninde gezdirmek. İster Cihangir’de bir rezidans olsun, ister Marmara Üniversitesi’ne yakın bir…